...Βιβλιοπαρουσιαση

"Όταν αγαπάς, είναι για πάντα", από τη Μαρία Τζιρίτα

2011-05-18T13:00:00.003+02:00

Το τελευταίο βιβλίο της Μαρίας Τζιρίτα έχει ιδιαίτερη σημασία για μένα γιατί η ανάγνωσή του έγινε με ιδιαίτερο τρόπο: μεγαλοφώνως. Κάθε βράδυ, εγώ διάβαζα και τα αγαπημένα μου πρόσωπα άκουγαν τη συνέχεια. Ναι, μπορεί να μοιάζει σκηνικό του 1930, τότε που δεν υπήρχε τηλεόραση, αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι περιμέναμε όλοι εναγωνίως την ώρα της ανάγνωσης, ακριβώς όπως περιμένει κανείς το επόμενο επεισόδιο μιας αγαπημένης τηλεοπτικής εκπομπής, με τη διαφορά ότι δεν υπήρχε πρόγραμμα ούτε για τη διάρκεια, ούτε για την ώρα έναρξης.

Φιλόδοξος ο τίτλος του βιβλίου και όταν το ξεκινά κανείς αναρωτιέται ποιον τρόπο θα επιλέξει η συγγραφέας για να πείσει ότι όντως, όταν αγαπάς, είναι για πάντα. Σήμερα η αγάπες πηγαίνουν κι έρχονται και πολλοί πιστεύουν ότι καν δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα. Ίσως κι αυτό να είναι και το κριτήριο τελικά και εκ των πρωτέρων η Μαρία Τζιρίτα να έχει δίκιο. Όταν αγαπάς, είναι για πάντα οπότε... αν είναι για πάντα... τότε όντως αγαπάς. Πρέπει να περιμένει κανείς το τέλος λοιπόν για να κρίνει; Και δεν είναι βασανιστικό κάτι τέτοιο; Ναι, αν θεωρεί κανείς την αληθινή αγάπη βάσανο, τότε υπάρχει και η επιλογή της φυτοζωίας, με τις τυποποιημένες αντιδράσεις και επιλογές.

Η ιστορία των δύο κοριτσιών ξετυλίγεται πολύ όμορφα, ξεκινώντας από τα παιδικά τους χρόνια. Σε αυτό το βιβλίο η συγγραφέας χρησιμοποιεί συχνά τεχνικές κίνησης στο χρόνο (time shifting) αλλά και στο χώρο της διήγησης, προκειμένου να αυξήσει την αγωνία και το ενδιαφέρον του αναγνώστη, κάτι που ουτως ή άλλως είναι θα λέγαμε "η σπεσιαλιτέ" της. Ανατροπές, διακυμάνσεις και αντιστροφές στα συμαισθήματα, έντονοι χαρακτήρες και φυσικά το αγαπημένο μου στα βιβλία της Μαρίας Τζιρίτα: τα ψυχογραφήματα, τα οποία για άλλη μία φορά καταφέρνουν να μετατοπίσουν την οπτική γωνία του αναγνώστη σε σημεία ωριμότητας και κατανόησης. Δεν υπάρχει "ο καλός" και "ο κακός" στα βιβλια της Μαρίας Τζιρίτα. Αντίθετα υπάρχουν συμπεριφορές που έχουν βαθύτερα αίτια και τα αποτελέσματα των οποίων καλείται να αντιμετωπίσει ο εκάστοτε πρωταγωνιστής. Διαβάζοντας το "Όταν αγαπάς, είναι για πάντα", μαθαίνει κανείς να αναζητά υπομονετικά το "γιατί" στη συμπεριφορά των ανθρώπων, χωρίς να βιάζεται να τοποθετήσει ταμπέλες.

Το βιβλίο αυτό αγαπήθηκε από όλους όσους το διάβασαν και φυσικά και από εμάς. Δείτε τι λένε οι φίλοι του βιβλίου στην ομάδα, στο Facebook.

Δείτε το βίντεο από την παρουσίαση του βιβλίου στο YouTube.

Περισσότερες πληροφορίες για το "Όταν αγαπάς, είναι για πάντα" μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα των εκδόσεων Ψυχογιός. Επίσης, αν επιθυμείτε προσωπική επαφή με τη συγγραφέα, μπορείτε να επισκεφτείτε το ιστολόγιό της, πατώντας εδώ.

The Power, Η δύναμη, από τη Rhonda Byrne

2011-03-03T14:48:00.000+01:00

Δεν είναι ούτε το πρώτο αλλά σίγουρα ούτε και το τελευταίο βιβλίο της Rhonda Byne που διαβάζουμε! Η συγγραφέας που ενέπνευσε εκατομμύρια ανθρώπων με το πρώτο της βιβλίο, το "The Secret", (Το Μυστικό), τώρα παρουσιάζει το δεύτερό της βιβλίο, στο οποίο εξηγεί τι ακριβώς είναι η δύναμη της έλξης, ποια τα στοιχεία της και ποια η πραγματική ουσία της.

Ξεκινόντας το βιβλίο της η συγγραφέας ξεκαθαρίζει ότι αν κάποιος δεν έχει διαβάσει το προηγούμενό της βιβλίο, διαβάζοντας το "The Power" είναι καλυμμένος. Αν πάλι έχει διαβάσει το "The secret", τότε θα βρεί όλες τις λεπτομέρειες που του λείπουν για να εφαρμόσει το νόμο της έλξης στη ζωή του.

Ένα μικρό βιβλίο που εμβαθύνει και απλοποιεί το αυτονόητο, αυτό που η συνείδησή μας, το ένστικτό μας, η καθημερινότητά μας μας λέει και που δυστυχώς, στους ρυθμούς που ζούμε έχουμε ξεχάσει. Το βιβλίο αυτό έρχεται να θυμίσει σε όλους μας ποια είναι η κινητήρια δύναμη στη ζωή μας και ποιος ο λόγος που τελικά υποφέρουμε και δεν έχουμε όλα όσα θα θέλαμε.

Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο θυμήθηκα ένα βιβλίο* που αναφέρει τα λόγια του γνωστού σε όλους μας γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτη. Αυτά που γράφει η Rhonda Byrne στο βιβλίο της τα έχουν πει παλιότερα οι πατέρες της Ορθοδοξίας, με τη διαφορά ότι η πρώτη αφήνει τον καθένα να ονομάσει όπως θέλει τη δύναμη της έλξης, ενώ οι δεύτεροι κατονομάζουν το Θεό ως την αστείρευτη πηγή "πάντων των αγαθών". Κάτι τέτοιο βέβαια είναι λογικό, μιας και είναι διαφορετικό το κοινό που απευθύνεται ο καθένας.

Το βιβλίο αυτό μπορεί να βοηθήσει τον καθένα, όχι μόνο να ζήσει καλύτερα, με περισσότερη ηρεμία και περισσότερη εμπιστοσύνη στη ζωή. Είναι ένα βιβλίο που μπορεί να μας κάνει να κατανοήσουμε ποια είναι τα λάθη μας και γιατί δεν μπορούμε να φτάσουμε τους στοχους μας, ή, αν τους φτάνουμε, γιατί κουραζόμαστε τόσο πολύ. Θέλει πολλή προσοχή στην αναγνωσή του και για πρώτη φορά η Byrne εισάγει την έννοια της θυσίας στα βιβλία της: "Τι είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε για να έχουμε αυτό που θέλουμε".

Εγώ αρκούμαι στο να σας προτείνω ανεπιφύλακτα το βιβλίο αυτό, και απλά προσθέτω ότι το να ψάχνει κανείς αδιάλειπτα το ποιος πραγματικά είναι η πηγή της κινητήριας δύναμης του κόσμου και το που κατοικεί η δύναμη αυτή, βοηθάει στο να εφαρμόσουμε καλύτερα το νόμο της έλξης. Καλή ανάγνωση λοιπόν και... καλή έρευνα.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη και μπορείτε να διαβάσετε την περιγραφή του εδώ.

Η ιστοσελίδα της Rhonda Byrne βρίσκεται εδώ.

----------

*Αναφέρομαι στο βιβλίο "Γέροντος Παϊσίου Λόγοι Γ', Πνευματικός Αγώνας"

"Δεν μπορεί, θα στρώσει", από τη Λένα Μαντά

2010-12-21T14:48:00.001+01:00

Το βιβλίο αυτό το προτείνω ειδικά γι'αυτά τα Χριστούγεννα. Δεν ξέρω αν το συνηθίζετε, αλλά το να διαβάζει κανείς και να ακούνε οι άλλοι αποτελεί οικογενειακό σπόρ τα Χριστούγεννα στο σπίτι. Μπορεί να μην το κάνουμε κάθε μέρα, αλλά έστω και για ένα παραμύθι, το κάνουμε!

Οι ιστορίες της Λένας Μαντά είναι απλά απολαυστικές, η μία καλύτερη από την άλλη! Αλλάζουν την ατμόσφαιρα κι αν έχεις δεκτική διάθεση, μπορεί να σου αλλάξουν την ημέρα... το μήνα... και γιατί όχι, το χρόνο ολόκληρο! Έτσι είναι η ζωή, ανάποδη, αλλά μη το βάζεις κάτω, να επιμένεις:γιατί... "Δεν μπορεί, θα στρώσει"!!! Κι αν στρώσει βέβαια και μετά, τι θα έχουμε να λέμε; Μωρέ, μήπως να μην έστρωνε καλύτερα; Αν είναι να συνεχίσει να γράφει έτσι η Λένα Μαντά, να μη στρώσει εκατό φορές!

Πληροφορίες για το βιβλίο θα βρείτε στην ιστοσελίδα του εκδότη, ενώ, όπως πλέον γνωρίζετε, αν θέλετε να έπικοινωνήσετε απευθείας με τη συγγραφέα, μπορείτε να επισκεφτείτε το ιστολόγιό της. Τις πρώτες σελίδες του βιβλίου μπορείτε να τις διαβάσετε πατώντας εδώ.

Να μην ξεχάσουμε να σημειώσουμε ότι τα εσοδα του βιβλίου πηγαίνουν στο Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων.

Το σποτ του βιβλίου, το οποίο δημιουργήθηκε με την χορηγία των εκδόσεων Ψυχογιός και με τη χωρίς αμοιβή συμμετοχή του Γρηγόρη Αρναούτογλου, δε θα παιχτεί στη τηλεόραση, γιατί το απέρριψε το ΕΣΡ... το οποίο ΕΣΡ, να δείτε που πρέπει να είναι το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιενέργειας... γιατί με την τηλεόραση δε δείχνει να έχει κάποια σχέση! Τέλοσπάντων! Δείτε το διαφημιστικό παρακάτω:

Αγοράστε το βιβλίο! Κάντε το δώρο! Είναι για καλό και θα το απολαύσετε σίγουρα και εσείς και όσοι το λάβουν από εσάς!

Καλές γιορτές!

"Έρωτας σαν βροχή", από τη Λένα Μαντά

2010-11-17T19:14:00.001+01:00

Ξεκινώντας αυτό το βιβλίο, μου δώθηκε αμέσως η εντύπωση ότι βρίσκομαι εκεί, δίπλα στους ήρωες και τους παρακολουθώ από κοντά. Το έχει αυτό η Λένα Μαντά, δεν είναι η πρώτη φορά που το αισθάνομαι διαβάζοντας βιβλίο της.

Η Κλαίλια πήρε το όνομά της από την ηρωίδα ενός βιβλίου του Ξενόπουλου και μαζί με αυτό κληρονόμησε και τη μοίρα της: δύο άντρες, ο ένας να την αγαπάει πραγματικά και ο άλλος να ενσαρκώνει ένα κοριτσίστικο όνειρο. Ποιος κερδίζει; Αυτός που θα κέρδιζε και στην πραγματικότητα φυσικά! Κι όταν τα χρόνια περνούν και η απογοήτευση, από πυρακτωμένο σίδερο μετατρέπεται σε άψυχο, παγωμένο βράχο που πλακώνει τη ζωή της Κλαίλιας... ένα μικρό κορίτσι έρχεται και δίνει πάλι νόημα στα πάντα. Και τι σύμπτωση... το μικρό κορίτσι έχει το ίδιο όνομα με την ηρωίδα μας.

Δεν ξέρω αν σ' αυτό το βιβλίο αγάπησα πιο πολύ τη μεγάλη Κλαίλια ή τη μικρή. Αποτελεί γεγονός όμως ότι στην πρώτη πάνινη κούκλα που έκανα δώρο στην ανηψιά μου έδωσα το όνομα της ηρωίδας του Ξενόπουλου, της ηρωίδας της Λένας Μαντά και της μικρής Κλάιλιας, που έρχεται στη ζωή ενός ανθρώπου για να μείνει και να την αλλάξει για πάντα.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο και για τη συγγραφέα μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα των εκδόσεων "Ψυχογιός", πατώντας εδώ. Επίσης, μπορείτε να επικοινωνήσετε προσωπικά με τη συγγραφέα, επισκεπτόμενοι το ιστολόγιό της, πατώντας εδώ. Ίσως στο ιστολόγιό της να σας γκρινιάζει λίγο βέβαια και να παραπονιέται λέγοντας συνέχεια "δεν μπορεί, θα στρώσει..."! Αλλά γι'αυτά θα μιλήσουμε σε άλλη ανάρτηση!

Να το διαβάσετε το βιβλίο, δίνει την αίσθηση παλιάς καλής ελληνικής ταινίας... η καλύτερη ψυχοθεραπεία!!!

"Αν δεν υπήρχε αύριο", από τη Μαρία Τζιρίτα

2010-05-29T13:50:00.004+02:00

Περίμενα το βιβλίο αυτό από πέρυσι! Μετά το "Μάτια μου", ήθελα να δω ποιο θα είναι το επόμενο βήμα της Μαρίας Τζιρίτα. Είχα ακούσει πολλά γι'αυτό το βιβλίο και η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα τι να περιμένω. Το αποτέλεσμα με εξέπληξε ευχάριστα...

Τέσσερεις άνθρωποι, εντελώς τυχαία βρίσκονται εγκλωβισμένοι στα χαλάσματα της American Bank, μετά από βομβιστικη επίθεση. Ο άγνωστος που βρίσκεται μαζί τους, λίγο πριν πεθάνει τους εμπιστεύεται ένα μεγάλο μυστικό. Ένα μυστικό που θα μετατρεψει το αύριό τους σε κάτι απόλυτα μετρήσιμο. Για να δείτε ακριβώς περί τίνος πρόκειται, διαβάστε τα πρώτα κεφάλαια του βιβλίου πατώντας εδώ.

Δε θα δώσω περισσότερες λεπτομέρειες για την πλοκή του βιβλίου, την οποία θα χαρακτηριζα σίγουρα συναρπαστική. Θα σταθώ όμως στο πόσο έντεχνα η συγγραφέας αναλύει συμπεριφορές, συμπληρώνοντας ένα μεγάλο γνωστικό κενό στο μέσο αναγνώστη. Πολλές φορές έχουμε αναρωτηθεί για δικούς μας ανθρώπους "μα γιατί φέρεται έτσι;". Στο βιβλίο αυτό επιτέλους παίρνουμε την απάντησή μας. Μαθαίνουμε τα πραγματικά και τα βαθύτερα αίτια διαφορετικών συμπεριφορών και το πιο σημαντικό, αποκτάμε ένα χρήσιμο εργαλείο στο να εξηγήσουμε, να κατανοήσουμε, να δικαιολογήσουμε και να αγαπήσουμε πάλι από την αρχή, όλους αυτούς που στη ζωή μας έχουνε πληγώσει. Η ικανότητα της Μαρίας Τζιρίτα να περιγράφει την ανθρώπινη ψυχή επιβεβαιώνεται για μία ακόμη φορά. Τους ήρωες του βιβλίου τους έχουμε όλοι συναντήσει. Είναι άνθρωποι που όλοι έχουμε γνωρίσει. Είναι οι φίλοι μας, οι ερωτικοί μας σύντροφοι, τα παιδιά μας, οι γονείς μας, οι γείτονές μας, με όλα τους τα πρωτερήματα και όλα τους τα ελαττώματα και όλοι μας καλούν με μία φράση: "Γνώρισέ με καλύτερα!".

Μέσα από αυτό το βιβλίο θαύμασα ακόμη περισσότερο τη Μαρία Τζιρίτα, γιατί, σεβόμενη τον αναγώστη της, δεν έρχεται να του υποδείξει το πως θα γίνει ευτυχισμένος. Θεωρεί ότι τον τρόπο για κάτι τέτοιο τον γνωρίζει ήδη ο ίδιος. Αυτό που κάνει εδώ η συγγραφέας είναι να εξηγήσει το γιατί ενώ όλοι γνωρίζουμε το δρόμο για την ευτυχία, σπάνια παίρνουμε την απόφαση να τον βαδίσουμε. Τι φταίει λοιπόν και μένουμε ανενεργοί; Αυτό το ερώτημα πάιρνει απαντηση στο "Αν δεν υπήρχε αύριο".

Το βιβλίο αυτό το λάτρεψα. Μου χάρισε πολλές στιγμές συναισθηματικής φόρτισης, με έφερε αντιμέτωπο με δικά μου προβλήματα, με δικές μου επιλογές και όταν το τελείωσα, ναι, έκανα κάποια πράγματα που θα τα έκανα μόνο... "Αν δεν υπήρχε αύριο". Ο "Γιάννης" του βιβλίου, ακριβώς όπως μου είχε πει η Μαρία μέσω του blog της έχει αρκετά κοινά μ'εμένα... ξεκινώντας από τον τρόπο που πίνει τον espresso, μέχρι την αγάπη του στο να ξεναγεί αγαπημένα του πρόσωπα στην Ιταλία.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο και τη συγγραφέα μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα των εκδόσεων Ψυχογιός. Για να δείτε την παρουσίαση του βιβλίου σε βίντεο, πατήστε εδώ. Επίσης, η Κατερίνα, μία από τους τέσσερεις ήρωες του βιβλίου, έχει το δικό της blog. Πατήστε εδώ για να το επισκεφτείτε!

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ (29 Μαΐου, 20.42)

Αγαπητέ αναγνώστη, το βιβλίο αυτό είναι ύμνος σε όλα αυτά που μέχρι σήμερα δεν έκανες και που συνεχώς αναβάλεις! Η ζωή δεν περιμένει αιώνια! ΚΟΥΝΗΣΟΥ!!! Τώρα είναι η ώρα!!!

"Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους", από το Δημήτρη Σαραντάκο

2010-01-28T13:00:00.003+01:00

Τι να πει κανείς γι'αυτό το βιβλίο! Η δουλειά του Δημήτρη Σαραντάκου μιλάει από μόνη της. Λίγες σελίδες, πολλή γνώση και πάνω απ'όλα... λύνεται αυτή η παρεξήγηση που έιχαμε με τους αρχαίους ημών προγόνους: δεν επρόκειτο για κακομούτσουνους και στριμένους δασκάλους, ούτε για αυστηρούς και αδιάλακτους συνομιλητές. Η είδηση έχει διασταυρωθεί και επίσημα: οι αρχαίοι ημών πρόγονοι... είχαν την πλάκα τους.

Ένα βιβλίο που αναδεικνύει το λεπτό χιούμορ των αρχαίων Ελλήνων το οποίο ουδεμία σχέση είχε με αυτό που σήμερα ονομάζουμε αστείο: αγνό, πηγαίο, με διάθεση για πείραγμα, για γέλιο, με αγάπη για την ηδονή (...που σημαίνει γλύκα της ζωής και όχι αυτό που νομίζουμε σήμερα). Ένα χιούμορ που σκοπό είχε να κάνει πιο ελαφρύ το βάρος της καθημερινότητας και να δώσει ένα τόνο χαράς και ξενοιασιάς στην ανθρώπινη ύπαρξη.

Οι ιστορίες που αφηγείται εδώ ο Δημήτρης Σαραντάκος είναι απευθείας παρμένες από κείμενα αρχαίων ιστορικών και φιλοσόφων, τους οποίους αλλιώς μας τους έμαθαν στο σχολείο κι αλλιώς τελικά ήταν οι άνθρωποι. Ναι, αγαπούσαν τη γνώση, συγχρόνως όμως δεν άφηναν καμία ευκαιρία να πάει χαμένη για διασκέδαση. Η αφηγηση αστείων ιστοριών μεταξύ τους φαίνεται ότι ήταν αγαπημένο άθλημα, μιας και τότε, ο μεγάλος εχθρός της ανθρώπινης επαφής, η τηλεόραση, δεν είχε εφευρεθεί!

Νομίζω ότι το βιβλίο αυτό αποτελεί σταθμό για τη "μέση βιβλιοθήκη" και πρέπει ο καθένας μας να διαβάσει έστω και μερικές από τις ιστορίες του.

Η σατυρική εφημερίδα "Το Φιστίκι", που εκδίδεται στην Αίγινα από τον ίδιο το συγγραφέα, περιλαμβάνει σχεδόν σε κάθε τεύχος μια τέτοια ιστορία. Διαβάστε μερικές εδώ. Σας προτείνω, έτσι τυχαία μία, αυτή με τίτλο "Λύχνου σβεσθέντος, πάσα γυνή Λαΐς".

Πληροφορίες για το Δημήτρη Σαραντάκο μπορείτε να βρείτε εδώ. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΓΝΩΣΗ και είναι απλό τα πλέον ευπώλητα. (στα κορυφαία 10 στο βιβλιοπωλείο "Πρωτοπορία").

"Οι αετοί πεθαίνουν ελεύθεροι", του Γιώργου Πολυράκη

2010-01-23T13:00:00.004+01:00

Ένα από τα πιο όμορφα βιβλία που έχω διαβάσει! Ο συντοπίτης μου, Κρητικός, Γιώργος Πολυράκης αποδεικνύεται για μία ακόμη φορά ικανότατος στο να πλέξει ιστορικά γεγονότα με μία συναρπαστική μυθοπλασία.

Τα γεγονότα του βιβλίου εκτυλίσσονται στην περίοδο του Β' Παγκοσμίου πολέμου : ο Άρης και η Έρρικα, νέοι, ερωτευμένοι, ζουν μια απίστευτη ιστορία. Η αλήθεια είναι ότι όταν ξεκίνησα το βιβλίο εξεπλάγην με την πλοκή και ένιωσα περήφανος που μια Ελληνική πέννα έγραψε κάτι τόσο συναρπαστικό: κατασκοπεία, μάχες, σκηνές πολέμου, όλα τοποθετημένα στη σωστή θέση και στη σωστή δόση ώστε να δένουν απόλυτα με τα ιστορικά γεγονότα.

Μέσα από τις σελίδες των "αετών" έμαθα πάρα πολλές ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες για τα γεγονότα του πολέμου, ενώ κάθε κεφάλαιο του βιβλίου αποτελούσε δέλεαρ για να διαβάσω το επόμενο. Δάκρυσα με τη λεβεντιά των Κρητικών που μου θύμησε τον παππού μου, εκνευρίστηκα με την απάνθρωπη συμπεριφορά των κατακτητών, ένιωσα περήφανος που τους ήταν δύσκολο να κατανοήσουν το θάρρος και το ελεύθερο πνεύμα των Ελλήνων, ένιωσα την αγωνία των δύο ηρώων να μπορέσουν κάποια στιγμή να ζήσουν των έρωτά τους, κι όλα αυτά χάρη στη μαεστρία του Γιώργου Πολυράκη στο να μεταδίδει επιτυχώς στον αναγνώστη τις ιστορικές συνθήκες και τα συναισθήματα των ηρώων του.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα των εκδόσεων ΨΥΧΟΓΙΟΣ, ενώ αξίζει να σημειώσουμε ότι κυκλοφορεί ήδη το επόμενο βιβλίο του Γιώργου Πολυράκη, με τίτλο "Λύτρωση". Για να διαβάσετε ή να ακούσετε ένα απόσπασμα από το "Οι αετοί πεθαίνουν ελεύθεροι", πατήστε εδώ.

Δείτε αν θέλετε και μια σύντομη βιντεο-παρουσίαση του βιβλίου:

"Η τέχνη του πολέμου", από τον Σουν Τζου

2009-09-20T08:00:00.004+02:00

Πέρασε το καλοκαίρι, κι επιστρέφουμε στην εποχή που τραβάει ζεστά αφεψήματα, κουβερτούλες, καναπέδες και μια καλή ταινία, ή, για να μη φεύγουμε κι απ'το θέμα μας, ένα καλό βιβλίο.

"Η τέχνη του πολέμου" είναι ένα βιβλίο που μου πρότεινε φέτος το καλοκαίρι ο ξάδερφός μου, κι έτσι, λίγο πριν φύγω για τη Ρώμη, πέρασα από το βιβλιοπωλείο μου και το πήρα... κι έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος!

Πρόκειται για ένα βιβλίο περίπου 2500 ετών και παρόλαυτά διατηρεί τη διαχρονικότητά του, ειδικά σήμερα που ζούμε σε μία κοινωνία που μας αναγκάζει σε καθημερινη σχεδόν βάση να βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση. Οι διδασκαλίες του Σουν Τζου είναι πολύ απλές, εφαρμόσιμες σε κάθε είδος πολέμου και βασίζονται στη λογική. Το εντυπωσιακότερο όλων είναι ότι ο Σουν Τζου ξεκινάει το βιβλίο του με ένα πολύ ηχηρό μήνυμα: "Όσοι είναι ανίκανοι να αντιληφθούν τους κινδύνους που συνεπάγεται η χρήση των όπλων, είναι εξίσου ανίκανοι να κατανοήσουν τον τρόπο με τον οποίο οφείλουν να τα χρησιμοποιήσουν." Με λίγα λόγια, μην καταπιάνεσαι με κάτι το οποίο δεν ξέρεις που μπορεί να σε οδηγήσει.

Επίσης εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι ενώ κρατάμε στα χέρια μας ένα βιβλίο με συμβουλές για τον πόλεμο, σπάνια συναντάμε "συνταγές" που οδηγούν στην καταστροφή του αντιπάλου. Αντίθετα ο Σουν Τζου επιμένει ότι καλός στρατηγός είναι αυτός που κερδίζει τη μάχη πριν αυτή ξεκινήσει.

Πρόκειται για ένα κείμενο ιδιαίτερης αξίας που ο καθένας θα μπορούσε να διαβάσει. Δίνει πολλές πληροφορίες για το πως μπορούμε να διακρίνουμε έναν χαρισματικό άνθρωπο, πως να κάνουμε σωστή εκτίμηση μιας κρίσημης κατάστασης και πως να μετρήσουμε αντικειμενικά τις δικές μας δυνάμεις. Οι μεγάλες εταιρίες βέβαια το συνιστούν στα στελέχη τους προκειμένου αυτά να αποκτήσουν στρατηγικές ικανότητες. Τέτοιες ικανότητες όμως δεν αποκτώνται με την ανάγνωση ενός βιβλίου αλλά με τη δια βίου παιδεία και αναζήτηση της γνώσης.

Το βιβλίο κυκλοφορεί σε πολλές εκδόσεις, μία από τις οποίες -αυτή των βιβλιοπωλείων Παπασωτηρίου- είναι συλλεκτική και εικονογραφημένη.

Οι πληροφορίες για τη ζωή του συγγραφέα χάνονται στους αιώνες και πολλές φορές αναμιγνύονται με θρύλους και άλλες λαικές δοξασίες. Μερικά στοιχεία για το συγγραφέα μπορείτε να βρείτε εδώ (στα αγγλικά) ενώ θρύλους που αναφέροναι στον ίδιο θα βρείτε στην εισαγωγή του βιβλίου.

Επίσης, για μια σύντομη περίληψη του βιβλίου, μπορείτε να πατήσετε εδώ.

Με πολλές ευχές για ένα καλό Φθινόπωρο, ανανεώνουμε το ραντεβού μας για την επόμενη παρουσίαση.

"Θεανώ. Η λύκαινα της Πόλης", από τη Λένα Μαντά

2009-07-17T06:00:00.004+02:00

Το βιβλίο αυτό με κέρδισε από τις πρώτες κιόλας σελίδες κι έγινε ένα από τα αγαπημένα μου. Η Θεανώ, μια γυναίκα ακατανίκητη, ένα πλάσμα που ποτέ δεν το βάζει κάτω, από μικρή ηλικία έρχεται αντιμέτωπη με το σκληρό πρόσωπο της ζωής: τη νύχτα των Σεπτεμβριανών στην Κωνσταντινούπολη, το 1955, θα ζήσει ότι πιο οδυνηρό μπορεί να φανταστεί ένας άνθρωπος κι όταν συνέλθει δεν θα είναι πια η ίδια. Το βράδυ εκείνο θα πεθάνει η γυναίκα μέσα της και θα γεννηθεί η λύκαινα. Κανείς και τίποτα δεν θα μπορέσει ποτέ πια να σταθεί απειλητικά μπροστά στην ίδια και στους δικούς της ανθρώπους.

Καθ' όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης του βιβλίου τα συναισθήματα εναλάσσονται ασταμάτητα. Η Θεανώ προκαλεί στον αναγνώστη συμπάθεια, αγανάκτηση, αγάπη, μίσος, απορία, κατανόηση, ζήλεια, λύπη, θαυμασμό και κάθε τόσο η συγγραφέας μας βάζει στη διαδικασία να ψυχογραφήσουμε την ηρωίδα. Το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό, αν σκεφτεί κανείς ότι αισθάνεται παρών, αν όχι συμμετέχων στα γεγονότα που περιγράφονται.

Ο χαρακτήρας της Θεανώς και η προσωπικότητά της κατέκτησε την ίδια τη Λένα Μαντά (βλ. βίντεο παρακάτω), πόσο μάλλον τον ανταγνώστη που πιάνει τον εαυτό του να αντιδρά ευχάριστα ή δυσάρεστα ανάλογα με την αλλαγή στην τροπή της ιστορίας την οποία προκαλεί πλέον η ίδια η Θεανώ και όχι η συγγραφέας.

Δείτε την πλοκή του βιβλίου από την ιστοσελίδα των εκδόσεων Ψυχογιός.

Για περισσότερες πληροφορίες για τη συγγραφέα, μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα των εκδόσεων Ψυχογιός, πατώντας εδώ. Επίσης, για προσωπική επαφή με τη Λένα Μαντά, αξίζει να επισκεφτείτε το ιστολόγιό της.

Το Μάιο του 2009 κυκλοφόρησε και το νέο βιβλίο της Λένας Μαντά "Ερωτας σαν βροχή", το οποίο θα παρουσιάσουμε μετά το καλοκαίρι. Ακολουθεί η παρουσίασή του σε βίντεο, από τα βιβλιοπωλεία Φλωρά.

Εδώ, αγαπημένοι μου συνοδοιπόροι στην ανάγνωση, θα δώσουμε ραντεβού για το Σεπτέμβρη, μιας και φεύγω για διακοπές τις επόμενες μέρες. Θα επιστρέψω το Φθινόπωρο ανανεωμένος και με γεμάτες μπαταρίες.

Η παραγγελία με τα βιβλία έχει ήδη κατατεθεί στο αγαπημένο μου ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο! Εύχομαι σε όλους σας να έχετε ένα υπέροχο καλοκαίρι, και στο μεταξύ εμένα θα μπορείτε να με βρείτε σε κάποια παραλία στην Κρήτη να ξεροψήνομαι... με ένα βιβλίο παρέα! ...ε, καλά, μην υπερβάλουμε, καλοκαίρι είναι, θα κάνουμε και τις βόλτες μας! Καλή ξεκούραση σε όλους!

"Ιστορίες να σκεφτείς", από τον Χόρχε Μπουκάι

2009-06-18T08:00:00.006+02:00

Στο άλλο μου ιστολόγιο είχα πολλές φορές αναρτήσει θέματα που είχαν σχέση με την ψυχική υγεία, τον αυτοπροσδιορισμό, τις διαπροσωπικές σχέσεις και την έννοια του αυτονόητου. Εμπνευστής μου, έστω και εν μέρη, ήταν αυτό το βιβλίο.

Ο Χόρχε Μπουκάι, Αργεντίνος ψυχοθυεραπευτής, έχει κάνει την αφήγηση ιστοριών εργαλείο της δουλειάς του. Σκοπός των βιβλίων του είναι να δώσει "την άλλη λύση" στο πρόβλημα που ενδεχομένως απασχολεί τον αναγνώστη: το δρόμο που δεν φανταζόταν ότι υπήρχε. Οι ιστορίες του, απλές, μεστές και πολύ έξυπνες, μας βάζουν στη διαδικασία να κάνουμε αυτό που λέμε απολογισμό θέτοντάς μας όμως προ των ευθυνών μας: να σκεφτούμε τι τελικά έχουμε κάνει μέχρι τώρα στη ζωή μας, τι από όλα αυτά είχε αξία για εμάς, που διοχετεύσαμε άσκοπα ενέργεια, ποιο ήταν το βασικό μας επαναλαμβανόμενο λάθος. Όλη αυτή η διαδικασία γίνεται με πολύ φυσικό τρόπο. Οι ιστορίες του Μπουκάι είναι τόσο δυνατές ώστε να αποτελούν κίνητρο για τον αναγνώστη ο οποίος όχι μόνο καταλήγει σε ηθικά διδάγματα αλλά ωθείται και στο να συγκριθεί με τους ήρωες των διηγημάτων. Έτσι, μέσα από την ανάγνωση, θέτει ερωτήματα που αφορούν τη ζωή και χωρίς να δέχεται υπαγορέυσεις από κανέναν, προσπαθεί να δώσει τις δικές του απαντήσεις.

Ο Μπουκάι πιστεύει ότι "με τις ιστορίες κοιμούνται τα παιδιά και ξυπνούν οι μεγάλοι" κι αυτή του η συγγραφική απόπειρα είναι η απόδειξη: διαβάζοντάς τα κέιμενά του ο αναγνώστης αισθάνεται χαλάρωση σαν κάποιος να του διηγείται παραμύθι, παρόλαυτα νιώθει τη συνείδησή του να ξυπνά και να ζητά... εξηγήσεις.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα των εκδόσεων OPERA. Από τον ίδιο συγγραφέα κυκλοφορούν στα Ελληνικά άλλα δύο βιβλία, πάντα από τις εκδόσεις OPERA.

Το επόμενο βιβλίο που θα παρουσιάσουμε θα μας ταξιδέψει στην Βασιλεύουσα και ύστερα στην Αθήνα. Θ'ακολουθήσουμε βήμα-βήμα το πεπρωμένο μιας γυναίκας που ποτέ δεν το έβαλε κάτω. Ραντεβού στην Κωνσταντινούπολη λοιπόν, στις αρχές Ιουλίου!

Υ.Γ.1: Στο πλάι της σελίδας έχει ανοίξει το Yahoo! Pingbox. Αν με βλέπετε συνδεδεμένο μπορείτε να μου μιλήσετε ζωντανά.

Υ.Γ.2: Στην προηγούμενη ανάρτηση προσετέθη μία βιντεο-παρουσίαση του βιβλίου από τις Εκδόσεις Λιβάνη.

"Όταν οι άγγελοι πέθαιναν στη Σμύρνη", από τον Γιαννη Καψή

2009-06-01T08:00:00.009+02:00

Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψει κανείς τις εικόνες εκείνης της καταστροφής, ούτε τρόπος να μεταφέρει κάποιος συγγραφέας στον αναγνώστη την ένταση των συναισθημάτων εκείνων που τα βίωσαν. Αυτό μάλλον σκέφτηκε ο Γιάννης Καψής και μέσα από αυτό το βιβλίο μας έδωσε μια άλλη εικόνα των ημερών εκείνων. Μια διαφορετική ιστορία, που δεν εκθειάζει το μίσος και την εκδίκηση, αλλά την ανθρωπιά και την αδελφοσύνη μεταξύ των Χριστιανών και των Μουσουλμάνων που ζούσαν στα ίδια μέρη, έπιναν το ίδιο νερό, έτρωγαν το ίδιο ψωμί.

"Μουσουλμάνος είμαι μπρε, μα την Παναγιά", φωνάζει ο Μουσταφά και σώζει τη μικρή Αγγελικούλα ενώ δύο μικρά παιδιά, ο Αλέξης και ο Χασάν, που μεγαλώνουν μαζί παίζοντας πετροπόλεμο σε ομάδες "Έλληνες-Τούρκοι", αναγκάζονται, ως ενήληκες πια, να παίξουν το ίδιο παιχνίδι... αυτή τη φορά με αληθινά όπλα.

Η επιλογή του θέματος για τη συγγραφή αυτού του βιβλίου από τον γνωστό σε όλους μας Γιάννη Καψή, δεν είναι τυχαίο γεγονός. Ο Γιάννης Καψής γεννήθηκε το 1929 στην Αθήνα αλλά οι ρίζες του φτάνουν στην Αγία Παρασκευή του Τσεσμέ, κάνοντάς τον να νιώθει γέννημα θρέμα του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Την αγάπη του για τις χαμένες πατρίδες την έδειξε γράφοντας πολλά βιβλία για τη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο και εκφράζοντας πάντα ειλικρινή ανησυχία για τα εθνικά θέματα. Δείτε εδώ μία πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξή του.

Και για όσους επιμένουν στα περί "συνωστισμού στην αποβάθρα του λιμανιού της Σμύρνης" το βράδυ της σφαγής, ο Γιάννης Καψής παρουσιάζει ένα πολύ σημαντικό ντοκουμέντο στο τέλος του βιβλίου του, δίνοντας απάντηση σε όλους: δείτε λοιπόν στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου πως "υπαγορεύει" την ιστορία ο "εθνοπατέρας" των Τούρκων, ποια ήταν τα αίτια της πυρκαγιάς σύμφωνα με την έκθεση του Αμερικανού γενικού προξένου στη Σμύρνη και τι γράφει τούρκος δημοσιογράφος της εποχής για το θέμα αυτό.

Για περισσότερες πληροφορίες για το βιβλιο δείτε την αντίστοιχη ιστοσελίδα από τις Εκδόσεις Λιβάνη.

Το παρακάτω βίντεο αποτελεί παρουσίαση του βιβλίου από τις εκδόσεις Λιβάνη στο YouTube.

Με την ευκαιρία της παρουσίασης αυτού του βιβλίου να θυμήσω στους αναγνώστες του ιστολογίου, άν και αργοπορημένα, ότι η 19η Μαΐου είναι ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων: δεν ξεχνάμε, δεν παραγράφουμε, δεν συγκαλύπτουμε, δεν παραποιούμε, δεν επαναπαυόμαστε, δεν παραχαράσσουμε την ιστορία, αν θέλουμε να ονομαζόμαστε Έλληνες.

Η επόμενη βιβλιοπαρουσίαση θα μας ταξιδέψει και πάλι στον κόσμο του παραμυθιού. Αυτή τη φορά όμως δεν πρόκειται για παραμύθια για παιδιά, αλλά για μεγάλους: ιστορίες που σκοπό έχουν να βοηθήσουν την ταλαιπωρημένη ψυχή και να ξυπνήσουν τη συνείδηση.

Υ.Γ.: Ευχαριστώ από καρδιάς την Κατερίνα Καστόρη που μου χάρισε αυτό το υπέροχο βιβλίο.

Κοινοποίηση

"Ο Ερωτευμένος Ιππόκαμπος", από την Ελένη Καλιανέζου

2009-05-18T08:00:00.007+02:00

Όλοι έχουμε παιδιά στις οικογένειές μας και σε όλους μας, έστω και μία φορά, θα έτυχε ο κλήρος να θέσουμε σε εφαρμογή την επιχείρηση "Ανάγνωση παραμυθιού", προκειμένου να καθησυχάσουμε τους μικρούς διαβολάκους. Την πρώτη φορά είπαμε τη Χιονάτη, τη δεύτερη τον Κοντορεβυθούλη, μετά πάλι τη Χιονάτη και μετά... φάγαμε πόρτα!

Ακριβώς εδώ έρχεται η Ελένη Καλλιανέζου με τον ερωτευμένο της Ιππόκαμπο να μας λύσει τα χέρια και να μας ανοίξει τις πύλες ένός κόσμου που μόνο ένα παιδί μπορεί να επισκεφτεί. Μάγισσες, ξωτικά, μακρυνά βασίλεια στα νησιά Τεραμάρις, κι ένας ιππόκαμπος, ο Τίτος Γκουτουλάκος, που -σαν άλλος Ρωμαίος- ερωτεύεται τη πριγκίπισσα Ελιάνα. Πως θα γίνει όμως να την κερδίσει αφού αυτός ζεί στο νερό κι εκείνη στη στεριά;

"Ο Ερωτευμένος Ιππόκαμπος" είναι ένα δροσερό, εκπληκτικό παιδικό μυθιστόρημα που καταφέρνει να κερδίσει την προσοχή του κάθε παιδιού, μικρού ή "μεγάλου". Βγαίνει έξω από τα συνηθισμένα, όχι μόνο λόγω της πλοκής αλλά και λόγω της απλής νεανικής γλώσσας που εσκεμένα επιλέγει η συγγραφέας να χρησιμοποιήσει. Ο κόσμος στον οποίο με μετέφερε όταν το διάβασα είναι αυτός που είχα τοποθετήσει -όταν ήμουν παιδί- τους ήρωες των παραμυθιών, με τη μόνη διαφορά ότι ο Ιππόκαμπος μας... δεν είναι σαν τους άλλους.

Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 2001 από τις εκδόσεις "Ελληνικά Γράμματα". Τη σύντομη βιογραφία της Ελένης Καλλιανέζου μπορείτε να τη διαβάσετε πατώντας εδώ. Με την ίδια μπορείτε να επικοινωνήσετε μέσω του blog της στο http://asteroessa.blogspot.com/. Πρόκειται για ευφυέστατο άνθρωπο με αστήρευτη φαντασία και απίστευτη ικανότητα στη χρήση της ελληνικής γλώσσας. Θα το καταλάβετε άλλωστε διαβάζοντας τις αναρτήσεις της. Μικρό απόσπασμα του βιβλίου της αναρτά η ίδια σε αυτή τη σελίδα του ιστολογίου της.

Αυτά για τον Eρωτευμένο Ιππόκαμπο. Το επόμενο ταξίδι μας θα είναι σε μια πόλη μαγική, παραμυθένια και τραγική μαζί, γεμάτη μυρωδιές, γεμάτη ανθρώπους ζωντανους, δραστήριους και ιστορίες που τις ακούσαμε από όσους... επέζησαν. Ραντεβού στη Σμύρνη!

Απευθείας σύνδεση με Πανελλαδικές Εξετάσεις...

2009-05-15T12:46:00.005+02:00

Το κείμενο που δόθηκε σήμερα το πρωί στις Πανελλαδικές εξετάσεις για το μάθημα των Ελληνικών είναι το εξής:

Η μεγαλύτερη αρετή του βιβλίου είναι ότι σου προτείνει έναν πόλεμο έντιμο: Διαλέγεις τα βιβλία που θέλεις· μόνα τους εκείνα, όταν διαθέτεις ηθική υγεία, σε παρακινούν, κι’ άθελά τους ακόμα, να διαβάσεις άλλα, αντίθετα, για να μορφώσεις γνώμη, να συγκρίνεις, να διαφωτιστείς, να επιβεβαιώσεις την προσωπική σου αυτοτέλεια, να μη γίνεις ετερόφωτος, ετεροκίνητος. Έτσι, με το ένα βιβλίο ν’ ανασκευάζει ή να πολεμάει τ’ άλλο, όλα μαζί σε γυμνάζουν στη διαδικασία του διαλόγου, όπου κανένας δεν ρητορεύει από «θέσεως ισχύος», γιατί εδώ την αυθεντία, όταν κι’ όπου υπάρχει, με τρόπο πάντως ελέγξιμο, δεν την περιφρουρεί καμμιά αστυνομική δύναμη. Δικαίωμά σου να κρίνεις και τους μέγιστους, υπό προσωπική σου ευθύνη. Μ’ αυτή την έννοια και μόνο — δηλαδή με την υψηλότερη — μπορεί κανένας να μιλάει, όπως συνηθίζεται, για «δημοκρατία των Γραμμάτων». Δεν είναι καθεστώς ακέφαλο: οι άριστοι διαλάμπουν, και σε κλίμακα διεθνή. Αλλά δεν σε υποχρεώνει, δηλαδή δεν σε υποτάσσει, κανένας τους.

Η αρετή τούτη γίνεται εντονότερα αισθητή σε καιρούς πολιτικά σκοτεινούς ή ισκιωμένους, όταν τα μαζικά μέσα επικοινωνίας μπαίνουν αυθωρεί στην υπηρεσία του σατραπισμού. Το βιβλίο τότε, ως ελεύθερη έκφραση ιδεών, ή απαγορεύεται — κι αυτό γίνεται τότε πανηγυρική εκδήλωση αδυναμίας των κρατούντων — ή απομένει μόνο του να διασώζει την αξιοπρέπεια των συνειδήσεων. Τα μέσα μαζικής επικοινωνίας τού στήνουν πολιορκία στενή, για να το παραμερίσουν, να το υποκαταστήσουν. Όταν το πετυχαίνουν, αυτό πληρώνεται πανάκριβα από τον άνθρωπο, με αντίτιμο το αυτεξούσιό του. Δοκιμάστε όμως να χρησιμοποιήσετε το βιβλίο ως μέσο προπαγάνδας: Αναδίνει αμέσως μιαν αποφορά σ’ ακτίνα μακρύτατη, ειδοποιεί. Είναι, θα έλεγε κανένας, μαγική, ακατάλυτη, η ζώνη που περιβάλλει την αγνότητα του βιβλίου.

Υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύουμε πως ο πολιτισμός μας έχει παρεκκλίνει, αν δεν έχει πάρει ολότελα στραβό δρόμο κάτω από την επίδραση σκοτεινών εκμεταλλευτών. Μόνη ελπίδα να διορθωθεί η πορεία του, όσο θα είναι ακόμα καιρός, το βιβλίο. Ο Βολταίρος είχε πει κάποτε πως τον κόσμο τον κυβερνάνε τα βιβλία. Σήμερα πρέπει ένας άλλος λόγος, ακόμα πιο κρίσιμος, να ειπωθεί: Πως ο κόσμος, αν σωθεί, θα το χρωστάει στο βιβλίο. Γιατί αυτό το γκόλφι της ανθρωπιάς έχει τη δύναμη να ξορκίζει τα δαιμόνια, να εξυγιαίνει την ατμόσφαιρα, να οπλίζει τη λυτρωτική φαντασία, να ξυπνάει την αυτογνωσία, ν’ ανάβει το μάτι, να στυλώνει το φρόνημα, να ψυχώνει το χέρι. Η μάχη του ανθρώπου δεν θα χαθεί ενόσω θα υπάρχει καταφυγή του Λόγου, το βιβλίο.

Άγγελου Τερζάκη, Ταραγμένες ψυχές, Οι Εκδόσεις των Φίλων, Αθήνα 1993, σσ. 155-156

Σας ορκίζομαι, δεν το ζήτησα εγώ, ούτε έβαλα κανένα μέσο... Νομίζω όμως ότι έχει να πεί πολλά!

Η Μαρία Τζιρίτα παρουσιάζει το "Μάτια μου"

2009-05-12T18:51:00.007+02:00

Πριν από λίγες μέρες παρουσιάσαμε το τελευταίο βιβλίο της Μαρίας Τζιρίτας "Μάτια μου". Σε αυτή την ανάρτηση θα ακούσουμε την ίδια τη Μαρία να παρουσιάζει το βιβλίο της. Είναι ένα βίντεο που ανακάλυψα πριν λίγο στην ιστοσελίδα της και νομίζω ότι αξίζει να το δείτε γιατι παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η παρουσίαση είναι από τα Βιβλιοπωλεία Φλωρά.

A' Μέρος

Β'Μέρος

Τελικά είσαι συναρπαστικό να ακούς τον ίδιο το συγγραφέα ενός βιβλίου να μιλάει για το έργο του.

"Μάτια μου", από τη Μαρία Τζιρίτα

2009-05-03T16:17:00.008+02:00

Μάθαμε να λέμε ότι οι νέοι συγγραφείς δεν είναι σαν τους παλιούς, ότι επαναλαμβάνονται, ότι λείπει η έμπνευση, η φαντασία, η γλώσσα, το αληθινό συναίσθημα και άλλα τέτοια. Εδώ είναι που έρχεται "το Μαράκι" μας να μας βγάλει ψεύτες. ...κι ευτυχώς, δεν είναι η μοναδική που μας διαψεύδει! (θα δούμε κι άλλους παρακάτω)

Σε μία γλώσσα απλή, αλλά όχι απλοϊκή, η Μαρία Τζίρίτα ξεδιπλώνει στις σελίδες του βιβλίου της τον έρωτα δύο παιδιών: της Λένας, μιας τυφλής κοπέλας και του Λουκά, ενός αγοριού που την αγάπησε αληθινά γι'αυτό που είναι. Η ζωή τα φέρνει έτσι και οι δύο νέοι χάνονται και συναντιούνται ξανά μετά από χρόνια, κάτω από συνθήκες που κανένας από τους δύο δεν θα μπορούσε να φανταστεί. Η υπόθεση εξελισσεται με τέτοια ταχύτητα που όταν κάποιος ξεκινήσει το βιβλίο, δεν το αφήνει αν δε φτάσει στο τέλος του.*

Συναισθήματα όπως ο έρωτας, η αγάπη, η μητρότητα, η ματαιοδοξία, η αφοσίωση, αναλύονται μέσα από τις συμπεριφορές των ηρώων. Η Μαρία Τζιρίτα υποστηρίζει επάξια μέσα από αυτό το βιβλίο τους τίτλους των σπουδών της καθώς και την προηγούμενη επιτυχία της, "Το παιδί της αγάπης".

Το "Μάτια μου", έχει ήδη μπεί στη λίστα των Best Seller των εκδόσεων Ψυχογιός, ελάχιστο χρόνο μετά την κυκλοφορία του, μετρώντας ήδη 18 χιλιάδες αναγνώστες. Νομίζω, χωρίς να θέλω να κάνω τον προφήτη, ότι το βιβλίο αυτό αξίζει την τηλεοπτική μεταφορά, μιας και οι χαρακτήρες που περιγράφει είναι πολύ δυνατοί και ζωντανοί.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο θα βρείτε στη σελίδα των εκδόσεων Ψυχογιός, πατώντας εδώ.

Για προσωπική επαφή με τη συγγραφέα, μπορείτε να επισκεφτείτε το blog της στη σελίδα http://mariatzirita.blogspot.com/

Ευχαριστώ όλους σας για την επίσκεψη! Ραντεβού σύντομα με έναν άλλο έρωτα στα βάθη του ωκεανού: πριγκίπισσες, μάγισσες, και άλλα παραμυθένια όντα σε έναν κόσμο που μόνο αν είσαι πραγματικό "παιδί" μπορείς να κατανοήσεις.

-----

*Kαί εγώ και ένα άλλο μέλλος της οικογένειάς μου καταλήξαμε με Voltaren γιατί πιαστήκαμε στον καναπέ από την ανάγνωση του βιβλίου, από το οποίο δε λέγαμε να ξεκολλήσουμε, γι'αυτό, αγοράζοντας το, περάστε καλού κακού και από τον φαρμακοποιό της γειτονιάς σας! ;-)

Βιβλιοπαρουσίασης έναρξη...

2009-04-27T17:00:00.009+02:00

Ξεκίνησα αυτό το ιστολόγιο με μοναδικό σκοπό να μοιραστώ την εμπειρία μου από την ανάγνωση κάποιων βιβλίων.

Παλιότερα, το σχολείο, οι πανελλήνιες, το πανεπιστήμιο και σήμερα οι καθημερινές υποχρεώσεις με έκαναν να πιστεύω ότι δεν υπάρχει χρόνος για ανάγνωση λογοτεχνικών βιβλίων. Σήμερα, μετά από πολύ καιρό, αρχίζω και πάλι να ανακαλύπτω την ομορφιά του να ταξιδεύεις διαβάζοντας, να μαθαίνεις από γραπτό κείμενο, να περνάς το χρόνο σου ευχάριστα διαβάζοντας κάτι που διαλέγεις ο ίδιος, που σου αρέσει, που σε συναρπάζει.

Ίσως κάποιοι να μην συμφωνήσουν με την επιλογή των βιβλίων που διαβάζω. Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ θεωρώ τον εαυτό μου αρκετά "μικρό" ακόμη σαν αναγνώστη. Λείπουν πάρα πολλοί τόμοι από τη βιβλιοθήκη μου ώστε αυτή να χαρακτηριστεί αξιόλογη! Θυμάμαι όμως τον δάσκαλο που είχα στο δημοτικό σχολείο, τον κ. Γιώργο Παγκρατίδη, ο οποίος μας παρότρυνε να διαβάζουμε ό,τι θέλουμε, ό,τι αγαπάμε, είτε αυτό είναι βιβλίο, είτε είναι περιοδικό, είτε εφημερίδα, είτε... Μίκυ Μάους! Πίστευε ότι αρκεί κανείς να διαβάζει και όλα τα άλλα θα έρθουν από μόνα τους. Γνωρίζοντας ότι ο άνθρωπος ασταμάτητα εξελίσσεται, θεωρούσε δεδομένο ότι από όπου κι αν ξεκινούσε κανείς το διάβασμα, κάποτε θα περνούσε σε άλλο είδος, και μετά σε άλλο, και μετά σε άλλο, οπότε η ανάπτυξη σε κάθε περίπτωση ήταν δεδομένη.

Όποιος διαβάζει ταξιδεύει, μαθαίνει, αποκτά εμπειρίες, επικοινωνεί και οι νεότερες επιστημονικές μελέτες λένε ότι... ζει περισσότερο, δεν αρρωσταίνει και προστατεύεται από την κατάθλιψη.

Έχοντας λοιπόν στο μυαλό μου τη δύναμη, τη δημιουργικότητα και την αγάπη που κρύβει ένα βιβλίο, αφιερώνω αυτό το ιστολόγιο σ'εκείνον το δάσκαλό, τον οποίο τελευταία πολύ συχνά "συναντάω" στο μυαλό μου.

Εύχομαι με τις παρουσιάσεις αυτές να κάνω κάποιους από εσάς να διαβάσουν περισσότερο, να αποκτήσω ο ίδιος περισσότερο ενθουσιασμό για το διάβασμα, να ανταλλάξουμε προτάσεις και απόψεις για βιβλία και να εγκαινιάσουμε μία νέα, όμορφη, ταξιδιάρικη βιβλιοπαρέα.