JellyPages.com

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

"Το αστέρι του διαβόλου", Τζο Νέσμπο... ή Γιου Νέσμπο


Πριν αγοράσω το βιβλίο δε γνώριζα τίποτε για το συγγραφέα, παρά τη φήμη του σε ολόκληρο τον κόσμο. Το καλοκαίρι συνήθως διαβάζω αστυνομικά, και το μάτι μου έπεσε στο Facebook σε μία προσφορά πακέτου βιβλίων από το νέο online βιβλιοπωλείο marianikos.gr

Κατ'αρχήν να πω ότι εντυπωσιάστηκα από το βιβλιοπωλείο, την εξυπηρέτηση και τον τρόπο έκθεσης των βιβλίων στην ιστοσελίδα τους. Δεν ξέρω αν η Μαρία και ο Νίκος είναι υπαρκτά πρόσωπα, αλλά είναι από τις λίγες φορές που κάνω αγορές σε ιστοσελίδα βιβλιοπωλείου και αισθάνομαι να βρίσκομαι σε πραγματικό βιβλιοπωλείο.

Τώρα για το βιβλίο, τι να πω... είμαι λάτρης του Sherlock Holmes αλλά ο Χάρι Χόλε... καμία σχέση! Ο πρώτος είναι παράδειγμα διαύγειας -παρά την περιστασιακή χρήση ναρκωτικών, να τα λέμε και αυτά- ενώ ο δεύτερος έχει τα θεματάκια του με το ποτό. Πιο ανθρώπινος, με περισσότερες αδυναμίες, με ευαισθησίες που δεν θα πίστευε κανείς ότι έχει, ο Χάρι Χόλε υποστηρίζει την εικόνα του σκληρού, μέσα του όμως αγαπά μία και μοναδική γυναίκα, σαν πρωταγωνιστής ελληνικού βίντεο κλιπ!!! Μην πιάσω όμως την ανάλυση του χαρακτήρα του ήρωα γιατί με ένα και μοναδικό βιβλίο που έχω διαβάσει, μπορεί να πέσω πολύ έξω...

Η υπόθεση εκτυλίσσεται στο Όσλο, κατά τη διάρκεια ενός απίστευτα ζεστού καλοκαιριού. Οι πρώτες σελίδες του βιβλίου φτάνουν για να σε καθηλώσουν. Οι φόνοι, ανάμεσα σε όλα τα άλλα, έχουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνδεθεί με το πεντάκτινο αστέρι (τη γνωστή πεντάλφα), είτε σχεδιασμένη κάπου, είτε με τη μορφή κόκκινου διαμαντιού και ο Χάρι Χόλε δεν είναι και στην καλύτερη φάση της ζωής του για να πείσει ότι μπορεί να ξεκαθαρίσει τα πράγματα. Ο ρόλος του αστυνομικού Τομ Βόλερ, συναδέλφου του Χάρι, αμφίβολος... δεν έχω διαβάσει τα προηγούμενα βιβλία για να σας πω περισσότερα γι'αυτόν... πάντως δεν πρόκειται και για λουλούδι αμύριστο.

Το βιβλίο παίρνει άριστα και φυσικά κατάλαβα γιατί ο Χάρι Χόλε έχει κερδίσει 30 εκατομμύρια αναγνώστες στον κόσμο! Σε λίγες μέρες ξεκινάω το τελευταίο βιβλίο του Jo Nesbo "Η Δίψα", και μέχρι το φθινόπωρο πρέπει να προλάβω και το "Ο Χιονάνθρωπος", γιατί  κυκλοφορεί σε ταινία! Λέτε να έχουμε νέο Nesbo Maniac; Δεν ξέρω... το συλλεκτικό καπέλο που βρήκα μέσα στην παραγγελία μου από το marianikos.gr πάντως αυτό έγραφε πάνω. Ευχαριστώ παιδιά!

Αγοράστε το βιβλίο από το marianikos.gr.
Περισσότερα για το βιβλίο, στη σελίδα των εκδόσεων Μεταίχμιο.

Δες εδώ τι λέει ο συγγραφέας για το βιβλίο:
Ακολούθησέ με στο Facebook, για να μη χάνεις κανένα post από το Vivlioparousiasi!

Σάββατο, 9 Απριλίου 2016

"Ένας ξαφνικός θάνατος", από τη J.K. Rowling


Ξεκίνησα το βιβλίο και ήδη στα πρώτα κεφάλαια σκεφτόμουν πως γίνεται η συγγραφέας του Harry Potter να γράψει ένα τόσο αργό βιβλίο. Κι εκεί που έλεγα "ίσως ήρθε η ώρα να το παρατήσω", άλλαξαν όλα!

Η J.K. Rowling αποδεικνύει ότι δεν είναι συγγραφέας της μίας επιτυχίας. Σε τελείως διαφορετικό ύφος, με εντελώς διαφορετική υπόθεση, έτη φωτός μακρυά από την καθημερινότητα ενός μικρού μαθητευόμενου μάγου, καταφέρνει και πάλι να αφήσει ξεκάθαρα το στίγμα της.

Ο κακός της υπόθεσης αυτή τη φορά είναι η υποκρισία των ανθρώπων και αντί για μαθητευόμενους μάγους στο Hogwarts αυτή τη φορά έχουμε τα μέλη της μικρής κοινωνίας του Πάγκφορντ. Ο ξαφνικός θάνατος ενός μέλους του ενοριακού συμβουλίου της πόλης προκαλεί εκλογές στο Σώμα. Ποιος είναι όμως πραγματικά άξιος να αντικαταστήσει τον Μπάρι Φερμπράδερ; Ποιος θα μπορέσει να συναγωνιστεί σε ειλικρίνεια το χαρακτήρα και την προσωπικότητά του, που ακόμη και από "τον άλλο κόσμο" δεν αφήνει τους πολιτικούς του αντιπάλους σε ησυχία;

Η J.K. Rowling ξέρει να δημιουργεί μυθιστορήματα, ξέρει από πλοκή, ξέρει από χαρακτήρες, ξέρει από συναισθήματα. Κατακρίνει τη "δυτικού τύπου" υποκρισία μπαίνοντας μέσα στα σπίτια των ηρώων της και απομυθοποιώντας όλα τα χαρακτηριστικά που πιθανώς τους κάνουν ξεχωριστούς στα μάτια των συμπολιτών τους.

Η ιστορία  μπορεί να εκτυλίσσεται στη Μ. Βρετανία, καυτηριάζει όμως όλη τη δυτική κοινωνία και σίγουρα θα βάλει σε σκέψεις όποιον το διαβάσει.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, στη σελίδα του εκδότη, εδώ.

Ακολούθησέ με στο Facebook, για να μη χάνεις κανένα post από το Vivlioparousiasi!

Κυριακή, 6 Μαρτίου 2016

"Το ταξίδι της ελπίδας", από τη Μαρία Τζιρίτα


Μπορεί να φανεί περίεργο που παρουσιάζω δύο συνεχόμενα βιβλία της Μαρίας Τζιρίτα, αλλά πρώτον, οι αγάπες δεν κρύβονται και δεύτερον, τα βιβλία αυτά τα διάβασα μαζί μέσα σε μία εβδομάδα, οπότε δε γινόταν αλλιώς!

Το βιβλίο ήταν ένα ομολογουμένως δύσκολο εγχείρημα, μιας και σε μία υπόθεση που εξελίσσεται 100% επάνω σε ένα πλοίο είναι δύσκολο να κρατήσεις συνεχόμενα το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Η Μαρία Τζιρίτα όμως το καταφέρνει, και μάλιστα πολύ καλά.

Σε ένα πλοίο λοιπόν, το Ελπίς, το 1967, η πρωταγωνίστρια η Ελπίδα, ανεβαίνει, όπως και άλλοι
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Το ταξίδι της ελπίδας".
συμπατριώτες της, για να βρει την τύχη της στην Αυστραλία. Πως γίνεται ένα ταξίδι, όσο μεγάλο κι αν είναι αυτό, να αλλάξει όλη της τη ζωή; Θα τα καταφέρει να βρει τη δική της γη της επαγγελίας; Δυστυχώς δεν μπορώ να πω κάτι για την υπόθεση γιατί φοβάμαι ότι θα αποκαλύψω κάτι που δεν πρέπει. Δείτε λεπτομέρειες αν θέλετε στη σελίδα των Εκδόσεων Ψυχογιός εδώ

Ίσως αυτό να είναι για τη Μαρία Τζιρίτα το καλύτερό βιβλίο, από αυτά που τουλάχιστον έχω διαβάσει εγώ (7 από τα 9 βιβλία της). Η ικανότητά της να δημιουργεί δυνατούς χαρακτήρες παραμένει σταθερή, ενώ ο ψυχαναλυτικός τρόπος να περιγράφει συμπεριφορές δίνει στον αναγνώστη τη δυνατότητα να κατανοήσει καλύτερα τόσο τον ίδιο του τον εαυτό, όσο και τον περίγυρό του. Και λέω "ψυχαναλυτικό" τον τρόπο της γιατί δε μένει μόνο στα γεγονότα που περιγράφει, αλλά, εκεί που χρειάζεται, δίνει το μωσαϊκό των εμπειριών ζωής που οδήγησαν τον ήρωα στο να έχει τη συγκεκριμένη συμπεριφορά. Το "μην κρίνεις γιατί κατά βάθος δεν ξέρεις", θα έλεγα πως είναι το μόνιμο δίδαγμα στα βιβλία της Μαρίας Τζιρίτα.

Ελπίζω να απολαύσετε "Το ταξίδι της Ελπίδας" τόσο όσο εγώ!

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω το προσωπικό των Public για τις υπηρεσίες που μας προσέφεραν, χωρίς να είναι υποχρεωμένα τα παιδιά: μείναμε μέσα στο κτήριο για καφέ μέχρι αργά, και όταν βγήκαμε με το υπογεγραμμένο βιβλίο και άλλα αντικείμενα προς αγορά, τα ταμεία είχαν κλείσει. Ο υπεύθυνος -ευγενέστατος- δέχτηκε να φυλάξει το υπογεγραμμένο βιβλίο και όλα τα άλλα πράγματα που θέλαμε να αγοράσουμε και το επόμενο πρωί μας περίμεναν συσκευασμένα στο ταμείο. Ήταν μία ευχάριστη έκπληξη ένα τόσο μεγάλο και "απρόσωπο" κατάστημα να προσαρμόζει τη συμπεριφορά του στις ανάγκες ενός μεμονωμένου πελάτη.

Αυτά από εμένα, τα λέμε σύντομα... στο επόμενο βιβλίο!!!
Ακολούθησέ με στο Facebook, για να μη χάνεις κανένα post από το Vivlioparousiasi!