"Αν δεν υπήρχε αύριο", από τη Μαρία Τζιρίτα

Περίμενα το βιβλίο αυτό από πέρυσι! Μετά το "Μάτια μου", ήθελα να δω ποιο θα είναι το επόμενο βήμα της Μαρίας Τζιρίτα. Είχα ακούσει πολλά γι'αυτό το βιβλίο και η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα τι να περιμένω. Το αποτέλεσμα με εξέπληξε ευχάριστα...

Τέσσερεις άνθρωποι, εντελώς τυχαία βρίσκονται εγκλωβισμένοι στα χαλάσματα της American Bank, μετά από βομβιστικη επίθεση. Ο άγνωστος που βρίσκεται μαζί τους, λίγο πριν πεθάνει τους εμπιστεύεται ένα μεγάλο μυστικό. Ένα μυστικό που θα μετατρεψει το αύριό τους σε κάτι απόλυτα μετρήσιμο. Για να δείτε ακριβώς περί τίνος πρόκειται, διαβάστε τα πρώτα κεφάλαια του βιβλίου πατώντας εδώ.

Δε θα δώσω περισσότερες λεπτομέρειες για την πλοκή του βιβλίου, την οποία θα χαρακτηριζα σίγουρα συναρπαστική. Θα σταθώ όμως στο πόσο έντεχνα η συγγραφέας αναλύει συμπεριφορές, συμπληρώνοντας ένα μεγάλο γνωστικό κενό στο μέσο αναγνώστη. Πολλές φορές έχουμε αναρωτηθεί για δικούς μας ανθρώπους "μα γιατί φέρεται έτσι;". Στο βιβλίο αυτό επιτέλους παίρνουμε την απάντησή μας.  Μαθαίνουμε τα πραγματικά και τα βαθύτερα αίτια διαφορετικών συμπεριφορών και το πιο σημαντικό, αποκτάμε ένα χρήσιμο εργαλείο στο να εξηγήσουμε, να κατανοήσουμε, να δικαιολογήσουμε και να αγαπήσουμε πάλι από την αρχή, όλους αυτούς που στη ζωή μας έχουνε πληγώσει. Η ικανότητα της Μαρίας Τζιρίτα να περιγράφει την ανθρώπινη ψυχή επιβεβαιώνεται για μία ακόμη φορά. Τους ήρωες του βιβλίου τους έχουμε όλοι συναντήσει. Είναι άνθρωποι που όλοι έχουμε γνωρίσει. Είναι οι φίλοι μας, οι ερωτικοί μας σύντροφοι, τα παιδιά μας, οι γονείς μας, οι γείτονές μας, με όλα τους τα πρωτερήματα και όλα τους τα ελαττώματα και όλοι μας καλούν με μία φράση: "Γνώρισέ με καλύτερα!".

Μέσα από αυτό το βιβλίο θαύμασα ακόμη περισσότερο τη Μαρία Τζιρίτα, γιατί, σεβόμενη τον αναγώστη της, δεν έρχεται να του υποδείξει το πως θα γίνει ευτυχισμένος. Θεωρεί ότι τον τρόπο για κάτι τέτοιο τον γνωρίζει ήδη ο ίδιος. Αυτό που κάνει εδώ η συγγραφέας είναι να εξηγήσει το γιατί ενώ όλοι γνωρίζουμε το δρόμο για την ευτυχία, σπάνια παίρνουμε την απόφαση να τον βαδίσουμε. Τι φταίει λοιπόν και μένουμε ανενεργοί; Αυτό το ερώτημα πάιρνει απαντηση στο "Αν δεν υπήρχε αύριο".

Το βιβλίο αυτό το λάτρεψα. Μου χάρισε πολλές στιγμές συναισθηματικής φόρτισης, με έφερε αντιμέτωπο με δικά μου προβλήματα, με δικές μου επιλογές και όταν το τελείωσα, ναι, έκανα κάποια πράγματα που θα τα έκανα μόνο... "Αν δεν υπήρχε αύριο". Ο "Γιάννης" του βιβλίου, ακριβώς όπως μου είχε πει η Μαρία μέσω του blog της έχει αρκετά κοινά μ'εμένα... ξεκινώντας από τον τρόπο που πίνει τον espresso, μέχρι την αγάπη του στο να ξεναγεί αγαπημένα του πρόσωπα στην Ιταλία.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο και τη συγγραφέα μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα των εκδόσεων Ψυχογιός. Για να δείτε την παρουσίαση του βιβλίου σε βίντεο, πατήστε εδώ. Επίσης, η Κατερίνα, μία από τους τέσσερεις ήρωες του βιβλίου, έχει το δικό της blog. Πατήστε εδώ για να το επισκεφτείτε!

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ (29 Μαΐου, 20.42)

Αγαπητέ αναγνώστη, το βιβλίο αυτό είναι ύμνος σε όλα αυτά που μέχρι σήμερα δεν έκανες και που συνεχώς αναβάλεις! Η ζωή δεν περιμένει αιώνια! ΚΟΥΝΗΣΟΥ!!! Τώρα είναι η ώρα!!!

"Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους", από το Δημήτρη Σαραντάκο

Τι να πει κανείς γι'αυτό το βιβλίο! Η δουλειά του Δημήτρη Σαραντάκου μιλάει από μόνη της. Λίγες σελίδες, πολλή γνώση και πάνω απ'όλα... λύνεται αυτή η παρεξήγηση που έιχαμε με τους αρχαίους ημών προγόνους: δεν επρόκειτο για κακομούτσουνους και στριμένους δασκάλους, ούτε για αυστηρούς και αδιάλακτους συνομιλητές. Η είδηση έχει διασταυρωθεί και επίσημα: οι αρχαίοι ημών πρόγονοι... είχαν την πλάκα τους. 

Ένα βιβλίο που αναδεικνύει το λεπτό χιούμορ των αρχαίων Ελλήνων το οποίο ουδεμία σχέση είχε με αυτό που σήμερα ονομάζουμε αστείο: αγνό, πηγαίο, με διάθεση για πείραγμα, για γέλιο, με αγάπη για την ηδονή (...που σημαίνει γλύκα της ζωής και όχι αυτό που νομίζουμε σήμερα). Ένα χιούμορ που σκοπό είχε να κάνει πιο ελαφρύ το βάρος της καθημερινότητας και να δώσει ένα τόνο χαράς και ξενοιασιάς στην ανθρώπινη ύπαρξη.

Οι ιστορίες που αφηγείται εδώ ο Δημήτρης Σαραντάκος είναι απευθείας παρμένες από κείμενα αρχαίων ιστορικών και φιλοσόφων, τους οποίους αλλιώς μας τους έμαθαν στο σχολείο κι αλλιώς τελικά ήταν οι άνθρωποι. Ναι, αγαπούσαν τη γνώση, συγχρόνως όμως δεν άφηναν καμία ευκαιρία να πάει χαμένη για διασκέδαση. Η αφηγηση αστείων ιστοριών μεταξύ τους φαίνεται ότι ήταν αγαπημένο άθλημα, μιας και τότε, ο μεγάλος εχθρός της ανθρώπινης επαφής, η τηλεόραση, δεν είχε εφευρεθεί!

Νομίζω ότι το βιβλίο αυτό αποτελεί σταθμό για τη "μέση βιβλιοθήκη" και πρέπει ο καθένας μας να διαβάσει έστω και μερικές από τις ιστορίες του.

Η σατυρική εφημερίδα "Το Φιστίκι", που εκδίδεται στην Αίγινα από τον ίδιο το συγγραφέα, περιλαμβάνει σχεδόν σε κάθε τεύχος μια τέτοια ιστορία. Διαβάστε μερικές εδώ. Σας προτείνω, έτσι τυχαία μία, αυτή με τίτλο "Λύχνου σβεσθέντος, πάσα γυνή Λαΐς". 

Πληροφορίες για το Δημήτρη Σαραντάκο μπορείτε να βρείτε εδώ. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΓΝΩΣΗ και  είναι απλό τα πλέον ευπώλητα. (στα κορυφαία 10 στο βιβλιοπωλείο "Πρωτοπορία").

"Οι αετοί πεθαίνουν ελεύθεροι", του Γιώργου Πολυράκη

Ένα από τα πιο όμορφα βιβλία που έχω διαβάσει! Ο συντοπίτης μου, Κρητικός, Γιώργος Πολυράκης αποδεικνύεται για μία ακόμη φορά ικανότατος στο να πλέξει ιστορικά γεγονότα με μία συναρπαστική μυθοπλασία.

Τα γεγονότα του βιβλίου εκτυλίσσονται στην περίοδο του Β' Παγκοσμίου πολέμου : ο Άρης και η Έρρικα, νέοι, ερωτευμένοι, ζουν μια απίστευτη ιστορία. Η αλήθεια είναι ότι όταν ξεκίνησα το βιβλίο εξεπλάγην με την πλοκή και ένιωσα περήφανος που μια Ελληνική πέννα έγραψε κάτι τόσο συναρπαστικό: κατασκοπεία, μάχες, σκηνές πολέμου, όλα τοποθετημένα στη σωστή θέση και στη σωστή δόση ώστε να δένουν απόλυτα με τα ιστορικά γεγονότα.

Μέσα από τις σελίδες των "αετών" έμαθα πάρα πολλές ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες για τα γεγονότα του πολέμου, ενώ κάθε κεφάλαιο του βιβλίου αποτελούσε δέλεαρ για να διαβάσω το επόμενο. Δάκρυσα με τη λεβεντιά των Κρητικών που μου θύμησε τον παππού μου, εκνευρίστηκα με την απάνθρωπη συμπεριφορά των κατακτητών, ένιωσα περήφανος που τους ήταν δύσκολο να κατανοήσουν το θάρρος και το ελεύθερο πνεύμα των Ελλήνων, ένιωσα την αγωνία των δύο ηρώων να μπορέσουν κάποια στιγμή να ζήσουν των έρωτά τους, κι όλα αυτά χάρη στη μαεστρία του Γιώργου Πολυράκη στο να μεταδίδει επιτυχώς στον αναγνώστη τις ιστορικές  συνθήκες και τα συναισθήματα των ηρώων του.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα των εκδόσεων ΨΥΧΟΓΙΟΣ, ενώ αξίζει να σημειώσουμε ότι κυκλοφορεί ήδη το επόμενο βιβλίο του Γιώργου Πολυράκη, με τίτλο "Λύτρωση". Για να διαβάσετε ή να ακούσετε ένα απόσπασμα από το "Οι αετοί πεθαίνουν ελεύθεροι", πατήστε εδώ. 

Δείτε αν θέλετε και μια σύντομη βιντεο-παρουσίαση του βιβλίου: